Pretpark of museum

Na een hele dag Drievliet evalueert Mette het pretparkgebeuren. de achtbanen en het spookhuis. “Het was erg leuk, maar ik hoef niet iedere week naar een pretpark.”

“Wil je dan wel iedere week naar een museum?”
“Ja hoor, maar dan wel naar verschillende. Niet alleen schilderijen maar ook andere dingen.”

Dan denk ik: het gaat zo slecht nog niet met haar culturele opvoeding.

De omwenteling van parijs

Ik las de afgelopen weken de omwenteling van Parijs van Ross King.  Het boek gaat over de geboorte van het impressionisme en legt de nadruk om de periode tussen de Salon des Refusés van 1863 en de eerste tentoonstelling van de impressionisten in 1874.

Vooral de levens van Meissonier, Manet en Monet worden gevolgt. Meissonier was een van de beroemdste schilders van die tijd, een naam die nu niemand meer kent. Manet kreeg vooral de ene na de andere afwijzing te verwerken. Montets werk werd eerst bejubelt, tot hij in de stijl van het impressionisme gaat werken.

Ik vond het een interessant boek om te lezen. Het zet wat ik wel wist over het impressionisme in perspectief en zorgt voor verband tussen schilders en gebeurtenissen in mijn hoofd. Centraal staat steeds de Salon. De eerste paar keer is het erg leerzaam om te lezen over de selectieprocedure en de machtsverhoudingen tussen de verschillende schilders, maar op eengegeven moment wist ik het wel, en toen kwamen er nog drie of vier Salons..

Ross King schrijft heel beeldend en verhalend, een beetje literaire non-fictie of kunsthistorisch gebied. Dat maakt dat zijn boeken voor niet-kenners ook best te pruimen zijn. Zo’n schrijfstijl staat mij erg aan.

Nachtleven

Voor Museum de Wieger in Deurne zijn we bezig met een heel leuk concept. In de tentoonstelling Nachtleven staat het nachtschilderij tussen 1880 en 1940 centraal. De tentoonstelling besteedt aandacht aan het feit dat nachtschilderijen uit die periode passen in een oudere kunsthistorische traditie (de virtuositeit van het verbeelden van de nacht en de effecten van licht) en aan het nachtschilderij als verhaal van de verovering van de mens op het donker van de nacht. Naast verlichte stadsgezichten in de nacht is er aandacht voor de verbeelding van het nachtleven.

Het nachtschilderij kent eind negentiende, begin twintigste eeuw een paar pioniers. Breitner beeldde de stad Amsterdam op zo’n krachtige manier bij nacht af, dat zijn werk weer een inspiratie voor andere kunstenaars vormde. Hetzelfde geldt voor kunstenaars als Jan Sluijters en Kees van Dongen, die gefascineerd waren door het uitgaansleven. Daarnaast blijkt uit enkele abstracte en realistische werken, dat de stad bij nacht ook voor deze stromingen een boeiend onderwerp vormde.

Delftsblauwe deken

Deze week was ik voor Handwerken zonder Grenzen aan de slag. In Delft interviewde ik Corine Post en Lily Wijnacker van de 

Stichting Atelier Delftse Vrouwen. Deze Stichting probeert via handwerkprojecten de integratie in de Delftse buurten te vergroten. Handwerken is van alle tijden en van alle culturen. Iedere vrouw heeft in haar leven wel iets van handwerken geleerd. Door vrouwen van verschillende culturen op een laagdrempelige en kosteloze manier samen te laten handwerken ontstaat begrip voor mensen uit verschillende culturen.

 De Delftsblauwe deken bestaat eigenlijk uit zes losse dekens van ongeveer 2 meter. In het midden staat een typisch Delfts gebouw zoals de Nieuwe kerk of het Prinsenhof. De deken is verdeeld in 64 tegeltjes die iedereen op zijn eigenmanier, binnen het concept, kan invullen. Het was een inspirerend project.

www.atelierdelftsevrouwen.nl

www.otteplusvermeulen.nl

De website van otte+vermeulen kunstprojecten is vernieuwd. We hebben informatie over onze lopende projecten toegevoegd en de vormgeving is een beetje aangepast.

Bibeb in Holland

Iedere interviewer moet wat van Bibeb gelezen hebben. Bibeb is het pseudoniem van Elisabeth Maria Lampe-Soutberg (1922) die vanaf begin jaren vijftig tot ver in de jaren negentig publiceerde in het weekblad Vrij Nederland. Ze heeft een eigen stijl, besteedt aandacht aan de omstandigheden waarin ze mensen interviewt en schrijft over haar eigen gevoelens tijdens het schrijven: gaat het soepel of houdt de ander wat achter. Ze neemt (en krijgt) vaak uren de tijd om haar interview af te nemen.

In dit boekje uit 1958 (voor 1 euro op de boekenmarkt in Deventer meegenomen) interviewt ze bekende en onbekende Nederlanders. Mij onbekende toneeldiva’s, zangeressen en professoren, maar ook Paul Citroen, Lizzy Ansingh, Charley Toorop en W. Sandberg. Vooral het interview met Rietveld vond ik interessant.

Over Mondriaan zei Rietveld: “We werken aan dezelfde dingen. Maar als ik een kleurtje uitzoek, dan haal ik zoveel rommel om me heen om het juiste te vinden. En bij hem lag een luciferdoosje zo en een liniaal zo; dat hoorde bij de compositie van de kamer. En weet je […] dat hij elke avond, of hij eten had of niet, ging dansen? Heel recht en op een afstand van zijn dame. En als hij dan dat stukje van zijn doek zo indeelde dat het een harmonische compositie was, dan geloofde hij dat het principe van de harmonie was vastgelegd en dat het een voorbeeld was voor de hele wereld.”  Zo gaat Mondriaan voor me leven.

Werk van Raoul Hynckes gezocht

Voor een tentoonstelling met publicatie in Museum De Wieger in Deurne zijn wij op zoek naar werk van Raoul Hynckes uit de periode 1910 tot 1930. Hynckes maakte toen impressionistische landschappen, havengezichten en stillevens. Ook ontwierp hij in die jaren toneeldecors en werkte hij voor drukkerij Kotting.

Bent u in bezit van werk uit deze periode of van decorschetsen, dan willen wij graag met u in contact komen. o+v kunstprojecten, Fröbellaan 48, 3705 TH Zeist, T 06 – 21 560 979 of info@otteplusvermeulen.nl

Origine in de winkel

Origine nummer 6 is verschenen. Weer een uitgebreide agenda met veel leuke tentoonstellingen om naartoe te gaan. Zoals poezieplaatjes in Museum Nairac in Braneveld, Art Nouveau en Art Deco uit België in Assen, Léopold Rabus in het GEM en alles over de eenhoorn in Hoorn. En uitgelicht in het MMKA moderne sieraden van Hollandse ontwerpers.

Van Goghs tekenlokaal

Juni 2009 opende in Tilburg, in de voormalige HBS in het paleis-raadhuis Van Goghs tekenlokaal. In 1866 zat Vincent hier enige tijd op school en kreeg hij er tekenonderwijs van Constantijn Huijsmans. Er is een tekenlokaal gereconstrueerd waar je kunt zien hoe er in de negentiende eeuw tekenles gegeven werd. Daarnaast kun je in het tekenlokaal van de toekomst op de computer tekeningen maken.

De ruimte is heel sfeervol nagemaakt met tekentafels, een grote kastenwand met plastieken, uitschuiflades met tekeningen én een digitaal schoolbord. Er was nauwelijk tekst aan de muur gehangen, alle inhoudelijke informatie stond op drie computers die in de tekentafels zaten ingebouwd.

Omdat de zaal leven en werk van Mondriaan ook in een voormalig klaslokaal wordt gemaakt, waren we benieuwd hoe dit klaslokaal van Vincent vormgekregen had. Het was een nuttige excursie. Weer nieuwe toepassingen van multimedia gezien en afgewogen hoe dat bij Mondriaan zou werken. tegelijk konden ze zien dat dit lokaal een heel eigen sfeer heeft én geen biografische invulling.

www.vincentstekenlokaal.nl

Vermeercentrum

Nu we bezig zijn met het concept voor de zaal leven en werk Mondriaan voor het Mondriaanhuis, bezoeken we instellingen die ook een kunstenaar centraal hebben staan. Het Vermeercentrum in Delft bezit geen enkele Vermeer, maar trekt vele toeristen met hun multimediale presentaties. Dus wij gingen een kijkje nemen.

De presentatie begint met een moooie film over Vermeer en zijn band met de stad Delft (vermeer is daar voor zover bekend nooit weggeweest). Leuk vind ik dat ze oude huizen lieten zien en dan zag door de deur of het raam een tafereel van Vermeer. Ze hadden van alle bekende werken van Vermeer een reproductie. Daarnaast werden er onderdelen van zijn werkwijze uitgelicht, was er een ‘speurtocht’ naar de leermeester van Vermeer en kon je jezelf fotograferen in het decor van een van zijn werken.

Wat me als eerste opviel was dat er eigenlijk maar een paar dingen uitgelicht zijn. Die onderwerpen werden via multimedia of via een – liefst 3D –  opstelling uitgelicht. Als je iets beeldend wilt maken, neemt het meer plek in. Zo stond er een eettafel met stoelen. Via koptelefoons kreeg je commentaar te horen van tijdsgenoten op Vermeer. Zou zou hij kunnen zijn besproken op een gildediner. Van de acht telefoons probeer je er twee en je loopt weer door.

Bij Mondriaan lopen we heel erg de kans om te veel te willen vertellen. Omdat er ook zoveel bekend is over Mondriaan én omdat hij zoveel verschillende belangrijke fases heeft doorgemaakt.

Next »